در بیماران تالاسمی، دندانپزشکان باید به سطح هموگلوبین بیمار (حداقل ۱۰ گرم در دسیلیتر)، زمان انجام درمان (روزهای اولیه پس از تزریق خون)، و کوتاهبودن زمان جلسات توجه داشته باشند تا از خستگی بیمار جلوگیری شود. همچنین، این بیماران ریسک بالاتری برای پوسیدگی دندان و بیماریهای لثه دارند، و باید به مراقبتهای پیشگیرانه توجه شود.
ملاحظات مهم قبل از درمان
- بررسی هموگلوبین و هماتوکریت:قبل از هر اقدام دندانپزشکی، باید سطح هموگلوبین و هماتوکریت بیمار بررسی شود .
- تعیین زمان درمان:بهترین زمان برای انجام درمانهای دندانپزشکی، روزهای ابتدایی پس از تزریق خون و زمانی است که هموگلوبین بیمار حداقل ۱۰ گرم در دسیلیتر باشد
- کوتاهسازی زمان جلسات:درمانها باید تا حد امکان کوتاه باشند تا بیمار احساس خستگی و ضعف نکند .
ملاحظات حین درمان
- افزایش ریسک پوسیدگی و التهاب لثه:بیماران تالاسمی بیشتر در معرض پوسیدگی دندان و بیماریهای لثه هستند و نیاز به برنامههای پیشگیری قویتر دارند.
- توجه به ضایعات دهانی:این بیماران ممکن است دچار درد زبان، سوزش، از بین رفتن پاپیهای چشایی و التهاب کام و حلق شوند که دندانپزشک باید به آن توجه کند .
- نیاز به دندانپزشکی بیماران خاص:در برخی موارد، به خصوص برای اقدامات تهاجمیتر مانند کشیدن دندان، نیاز است که این بیماران به دندانپزشکان متخصص در زمینه بیماران خاص مراجعه کنند.
ملاحظات پس از درمان
- پایش وضعیت بیمار:دندانپزشک باید وضعیت بیمار را پس از درمان تحت نظر داشته باشد.
- مدیریت خونریزی:در صورتی که بیمار از داروهای رقیقکننده خون استفاده میکند (که در بیماران تالاسمی کمتر شایع است اما در بیماران هموفیلی مطرح است)، دندانپزشک باید برای کنترل خونریزی اقداماتی مانند استفاده از پانسمانهای مخصوص را در نظر بگیرد.
دکتر فاطمه حیدری
چالوس -ساختمان پزشکان صدف-طبقه سوم